پوشش‌های مقاوم در برابر آتش هیدروکربنی

حریق‌های هیدروکربنی در اثر اشتعال مواد شیمیایی و سوخت‌هایی مانند نفت، گاز، مشتقات نفتی و سوخت‌های مایع ایجاد می‌شوند. این نوع آتش‌سوزی‌ها عمدتاً در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی، تأسیسات صنعتی، موتورخانه‌ها و پارکینگ‌ها رخ می‌دهند و در بسیاری از موارد با انفجار (Blast) نیز همراه هستند.

در حریق‌های هیدروکربنی، دمای آتش طبق منحنی استاندارد هیدروکربنی تنها در مدت ۴ دقیقه به حدود ۹۳۰ درجه سانتی‌گراد می‌رسد که این موضوع، خطر تخریب سریع سازه‌های فلزی را به‌شدت افزایش می‌دهد. به همین دلیل استفاده از پوشش‌های تخصصی مقاوم در برابر حریق هیدروکربنی امری کاملاً ضروری است.

پوشش‌های معدنی مقاوم در برابر آتش

پوشش‌های معدنی مقاوم در برابر آتش، یکی از مطمئن‌ترین روش‌ها برای حفاظت سازه‌های فلزی در برابر حریق‌های شدید محسوب می‌شوند. در این روش، المان‌های سازه‌ای با استفاده از مواد معدنی پایه سیمانی و به‌صورت پاششی پوشش داده می‌شوند.

ضخامت این پوشش‌ها بر اساس طراحی سازه، نوع حریق (سلولزی یا هیدروکربنی) و مدت زمان مقاومت مورد نیاز تعیین می‌گردد. این پوشش‌ها در مقایسه با رنگ‌های ضدحریق، از دقت اجرایی بالاتر، اطمینان عملکرد بیشتر و مقاومت حرارتی بهتر برخوردار بوده و قادرند سازه را تا ۴ ساعت در برابر آتش عایق و محافظت نمایند.

پوشش معدنی مقاوم در برابر حریق‌های هیدروکربنی

بوویا 271 (BOVIA 271)

بوویا 271 (BOVIA 271) یک پوشش معدنی تخصصی و پیشرفته از محصولات کارخانه LUCO است که به‌طور ویژه برای مقابله با حریق‌های هیدروکربنی شدید در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی طراحی شده است. این محصول با دانسیته ۷۵۵ کیلوگرم بر متر مکعب، عملکردی بسیار پایدار و مطمئن در شرایط دمایی بسیار بالا و شوک‌های حرارتی ناگهانی ارائه می‌دهد.

پوشش BOVIA 271 قادر است از سازه‌های فلزی، پایه‌ها و المان‌های نگهدارنده تأسیسات نفت و گاز در برابر انواع حریق‌های هیدروکربنی شامل موارد زیر محافظت نماید:

• Jet Fire
• Pool Fire
• Blast (انفجار)

این پوشش معدنی با اجرای پاششی، امکان ایجاد مقاومت مؤثر در برابر حریق تا ۴ ساعت را فراهم کرده و با توجه به ماهیت معدنی خود، از پایداری مکانیکی بالا، اطمینان عملکرد و دوام طولانی‌مدت برخوردار است.

بوویا 271 انتخابی ایده‌آل برای استفاده در پالایشگاه‌ها، سکوهای نفت و گاز، پتروشیمی‌ها، تأسیسات فرآیندی و مناطق پرخطر صنعتی بوده و نقش مهمی در افزایش ایمنی، کاهش ریسک تخریب سازه و حفاظت از سرمایه‌های حیاتی ایفا می‌کند.